God, mens en genade

De Bijbel is een echt bijzonder boek. De allereerste zin is messcherp en je moet meteen kiezen:

Genesis 1:1 In den beginne schiep God den hemel en de aarde.

Deze eerste zin, maakt gelijk een scheiding tussen mensen die dit willen aannemen en die het afwijzen. Want, om dit voor waar aan te nemen, is acceptatie dat God bestaat noodzakelijk. Dat Hij het universum gemaakt heeft impliceert meteen dat wij noodzakelijk door Hem gemaakt zijn en dus dat Hij Iemand is om te vrezen. Want als Hij ons gemaakt heeft, kan Hij ons ook vernietigen….

Wie dat niet accepteert, stopt gewoonlijk direct met het lezen van de Bijbel. Of, die moet op zijn minst veel moeite moeten doen om verder te lezen. Het is een zinnetje van 8 woorden en maakt gelijk een scheiding tussen accepteren of afwijzen: beng, wat zal het worden, ja of nee?

De wetten van de natuurkunde, chemie, wiskunde, en meer, kortom de basis van de hele wetenschap zijn door Hem bepaald. Wij kunnen niet buiten die kaders denken. Dus als God de Bijbel schrijft, zal het exact overeenkomen met de werkelijkheden in het door Hem gemaakte universum. Alles daarbuiten is boven natuurlijk.

De schepping op zich is boven natuurlijk en daarom niet wetenschappelijk te verklaren. Dan zal buiten de kaders van de wetenschap, de natuurwetten, gedacht moeten worden. Wie kan een natuur/universum bedenken die door hele andere wetmatigheden beheerst wordt? Wat voor iets zou dat moeten zijn? Elke voorstelling zal afgeleid zijn van wat wij kennen en weten.

De wetenschap brengt dan ook niets nieuws, maar ontdekt hoe iets werkt, dat er al lang was. Het principe van vliegen was er al van het begin, maar de mens snapte het pas zeg 100 jaar geleden. De kennis van kwantum fysica was er van het begin, maar de mens krijgt nu pas enig flauw vermoeden van wat het is, als het al wat is.

Voor een ieder van ons geldt de vraag: waar wij waren toen de aarde en het universum geschapen werden? (Job 38). Wij zijn in een wereld gekomen die er al was. Er staat dan ook in de Bijbel dat God de dingen roept die niet zijn:

Johannes 1:1 In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God.

Johannes 1:2 Dit was in den beginne bij God.

Johannes 1:3 Alle dingen zijn door Hetzelve gemaakt, en zonder Hetzelve is geen ding gemaakt, dat gemaakt is.

Johannes 1:4 In Hetzelve was het Leven, en het Leven was het Licht der mensen.

 

Nu weten we dat de wereld naast prettige zaken vooral veel ellende kent. Neem maar het feit dat u moet werken om in leven te blijven. Zo lang u leeft mag u tussen de bedrijven door even genieten van uw arbeid, maar dat geldt alleen voor een klein deel van de wereld. Namelijk, bij ons, die in de rijke landen wonen en vakanties kennen.

 

En het leven is maar kort. Dus, wat zeggen de meesten: Laat ons eten en drinken, want morgen zullen we sterven (Jesaja 22:13). De moderne versie: je leeft maar 1 keer. Het is net, alsof iemand ons treitert. Als u gezond leeft, hard werkt en goed bent voor iedereen, mag u iets langer leven. Helaas gaat de ijverige wijze man net zo goed dood, als luie, domme, man. En als u pech heeft, gaat u toch nog eerder dood dan de luie dwaas, door ziekte of een ongeluk.

 

Dat is toch te gek voor woorden? U kunt hieruit concluderen, dat een mens eigenlijk eeuwig zou moeten leven, maar de gruwelijke werkelijkheid is dat we dood gaan. Lees het boek Prediker in dit verband! Het is geschreven door Koning Salomo en was de rijkste man ooit. Hij legt uit dat alles in dit leven zinloos is. Kunt u zich dat voorstellen? De meest rijke mens ter aarde en die dan deze conclusie trekt!? Dit heeft een reden en die is eigenlijk heel simpel. De mens neemt God niet aan en daarom neemt God de mens niet aan. Leuker gaat het niet worden en eenvoudiger ook niet.

In de ogen van God zijn we verachtelijke wezens. Hij heeft ons gemaakt en wij kennen en erkennen Hem niet. Heb jij ons gemaakt? Dacht niet toch…. Besta je eigenlijk wel, want ‘kzie niks? Het eigenlijke wezen van de mens is niet goddelijk en zoekt zijn eigen behoeften, beter nog, begeerten te vervullen. Onze schuld is daarom oneindig groot. De meeste onder u zullen God dan ook afwijzen en zeggen dat Hij niet bestaat of Hem maken in een vorm die u het beste uitkomt (zie Romeinen 3:19).

God biedt echter een uitweg voor diegene die God zoekt zoals is Hij is en in harmonie met Hem wil leven. Dat realiseerde Hij doordat Hij naar de aarde is gekomen in de menselijke gedaante van Jezus Christus, om vervolgens op het kruis voor onze zonden te sterven en op te staan voor onze rechtvaardigheid (lees heel Éfeze 1)

Éfeze 1:7 In Welken wij hebben de verlossing door Zijn bloed, namelijk de vergeving der misdaden, naar den rijkdom Zijner genade,

Dit betekent dat Jezus Christus de prijs voor onze  zonden betaald heeft met Zijn bloed en dat Hij daarna opgeklommen is naar Hemel en daar zit aan de rechterhand van God om voor ons te bidden en te pleiten met het doel dat wij eeuwig leven zullen ontvangen. M.a.w. de tweede dood niet zullen sterven.

Het is even een lastig idee dat Christus God is (zie Hebreeën 1) en vervolgens bij God aan Zijn rechter hand zit. Het menselijk lichaam van Jezus Christus had de volle Geest van God. Hij is uit de maagd Maria geboren, omdat de zonde (het niet erkennen van God door de mens) via de man doorgegeven wordt. Hij wordt de zoon van God genoemd, omdat Hij geen zonde kent. Na zijn dood en opstanding is Zijn menselijk lichaam verandert in het hemels lichaam, net zoals het sterfelijk lichaam van de gelovigen (die dit evangelie van Genade recht snijden) overkleed zal worden met een onsterfelijk lichaam (1-Korinthe 15:42 en verder).

Heel erg belangrijk bij dit alles is, dat de mens zelf geen andere rol speelt dan dat hij dit aanbod tot verzoening met God aan moet nemen. Zijn geloof kan niets bereiken, maar het geloof van Christus doet dat voor ons. God breekt ons ego af, om door Hem opnieuw te worden opgebouwd. Dit afbreken van ons ego vind plaats door het lijden wat we zullen ondervinden als de gelovige voor deze waarheid gaat staan. En in dat proces kunnen wijzelf weinig anders  toevoegen, dan lijdzaam en geduldig alles te ondergaan, onszelf aan God toevertrouwend. Niet klagend en de boosdoeners vergevende, omdat wijzelf door Christus bloed vergeven zijn. Pas dan zullen wij de kracht van de wederopstanding kunnen ervaren.

2-Korinthe 12:7 En opdat ik mij door de uitnemendheid der openbaringen niet zou verheffen, zo is mij gegeven een scherpe doorn in het vlees, namelijk een engel des satans, dat hij mij met vuisten slaan zou, opdat ik mij niet zou verheffen.

2-Korinthe 12:8 Hierover heb ik den Heere driemaal gebeden, opdat hij van mij zou wijken.

2-Korinthe 12:9 En Hij heeft tot mij gezegd: Mijn genade is u genoeg; want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Zo zal ik dan veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij wone.

Prediker 7:4 Het hart der wijzen is in het klaaghuis; maar het hart der zotten in het huis der vreugde.

En nu ook komt  de vraag: wat zal het worden, ja of nee? Niet zo twijfelen, ja of nee!?

Plaats een reactie